Willen thuiswerkers echt wel aan de slag?

De meerderheid van de thuiswerkers wil eigenlijk niet aan de slag. Opdrachtgevers laten zich daarom beter niet afschrikken door het groot aantal reacties op hun oproepen. De meerderheid van de kandidaat-thuiswerkers blijft liever dromen over hoe het allemaal zou kunnen zijn. De ThuiswerkGids leidt dit af uit de manier waarop kandidaat-thuiswerkers met hun potentiële klanten omgaan. Kandidaten aanzien thuiswerk vandaag nog veel te veel als een vrijblijvende bijverdienste in plaats van een echt engagement.

“Thuiswerkers klagen dat ze moeilijk opdrachten vinden. Ik begrijp hen volkomen”, legt Michel Piedfort uit. “Als een waardevol contact zich aandient, gaan thuiswerkers er onprofessioneel mee om. De laatste 10 opdrachten die ik heb uitbesteed, heb ik gegeven aan mensen die me spontaan opgebeld hebben en waarbij ik aan de hand van het gesprek een goed gevoel gehad heb. Ik merk bij collega’s dat ook zij meer en meer het initiatief terug in het kamp van de kandidaten leggen en opnieuw meer en meer een persoonlijk gesprek eisen.”

Bij jou op gesprek komen… ik denk er niet aan.

E-mail en internet zijn fantastische middelen om thuiswerk te zoeken. Het gevaar bestaat er echter in dat thuiswerkers blijven e-mailen. Ze sturen een mail voor meer info, daarna komt de cv en die meestal gevolgd wordt door een nieuwe mail met extra vragen. Als kandidaten even de telefoon hadden genomen, dan hadden ze binnen de 3 minuten een antwoord op alle vragen gekregen. Als opdrachtgevers dan toch een afspraak geven, zegt meer dan de helft dat ze niet willen langskomen voor een gesprek omdat ze toch van thuis uit willen werken. Van de resterende helft komt opnieuw een groot deel gewoon niet opdagen.

Andere drogredenen om niet op gesprek te komen is: ik heb geen wagen, het is te ver of ik heb daar geen tijd voor. Als thuiswerkers op voorhand de advertentie beter gelezen zouden hebben, dan had men gezien dat het bedrijf verder afgelegen is. (Lees: ik blijf liever thuis zitten, stuur mij die opdracht gewoon door en ik doe ze wel als ik goesting heb). “Ik begrijp eigenlijk niet waarom mensen om 1.000 euro te verdienen geen uur in de wagen willen zitten om een praatje te gaan maken met de opdrachtgever. Wie solliciteert voor een arbeidsovereenkomst gaat ook op gesprek zonder zeker te zijn dat hij de job daadwerkelijk krijgt. Bovendien beseffen thuiswerkers vaak onvoldoende wat het potentieel van een klant is. Wie met de opdrachtgever praat, hoort dikwijls dat hij geen eenmalige job aanbiedt maar een regelmatig weerkerende opdracht. Die zogezegd eenmalige 150 euro bijverdienste krijgt dan ineens een heel andere betekenis", aldus de ThuiswerkGids.

Voor de thuiswerkers die wel via de telefoon werken is dit goed nieuws. Hun concurrentie is eigenlijk veel minder groot dan ze eigenlijk denken.

Tips voor bedrijven die thuiswerkers zoeken:

1. maak een jobomschrijving die duidelijk genoeg is voor mensen met ervaring.
2. beantwoord geen mails met “kun je me meer info geven”.
3. nodig enkel die kandidaten uit die spontaan met je telefonisch contact hebben opgenomen.
4. als het om regelmatig weerkerende opdrachten gaat: nodig kandidaten uit voor een persoonlijk gesprek.
5. zet de opdracht én de deadline duidelijk op papier en laat het document door de thuiswerker ondertekenen.